یکی از شاهزادگان بی استعداد که ادعای شاعری داشت به نزد جامی رفت و از این بیت او ایراد گرفت:

* بس که در جان فگار و چشم بیدارم تویی

هر که پیدا می شود از دور پندارم تویی *

شاهزاده گفت: شما در این بیت گفته اید هر که پیدا می شود از دور پندارم تویی، شاید خری، گاوی پیدا شود!

جامی گفت بازم پندارم تویی.

گنجینه لطایف

نظر فراموش نشه ها